In de voetsporen van pioniers

05 oktober, 2017

In de voetsporen van pioniers

Eén van de voordelen van werken voor een familiebedrijf dat ruim 60 jaar bestaat, is dat je zo nu en dan kunt vertellen over de geschiedenis. Want dat zijn mooie verhalen, ook in ons geval.

In 1956 begon mijn opa met M. van de Ven Schoenen. Hij was daarvoor filiaalmanager bij het internationale schoenenbedrijf Bata, dat nog steeds bestaat. Dat hij voor zichzelf begon was een moedige stap, zeker als je bedenkt dat hij acht monden moest voeden. Het was financieel namelijk een onzekere tijd, onder andere door de Hongaarse opstand en de Suezcrisis.

Weinig schoenen
Veel schoenen verkopen was niet de enige uitdaging. Aan genoeg schoenen komen was nog moeilijker, want er werden er maar weinig geproduceerd. Er was namelijk een tekort aan koeienhuiden omdat koeien tijdens de Tweede Wereldoorlog massaal waren opgegeten en geplunderd.

Pasvormzaak
Op Plein ’44 in Nijmegen, waar de schade van het bombardement tijdens de Tweede Wereldoorlog nog heel duidelijk zichtbaar was, begon hij zijn winkel. Het was een echte pasvormzaak. Mijn opa en de medewerkers liepen rond in witte doktersjassen en hielpen klanten als echte voetspecialisten aan de juiste schoenen.

nijmegen-na-tweede-wereldoorlog

Nieuwe vestigingen
De gewaagde stap pakte enorm goed uit. Vanaf nul bouwde hij een zeer gezond bedrijf op. Er kwamen zelfs nieuwe vestigingen in Eindhoven, Arnhem, Zutphen en Zeist, allemaal opgestart met eigen middelen. Ook werd hij de Nederlandse directeur van de Duitse producent Salamander. Een moedige samenwerking als je naar de tijdsgeest kijkt.

mvandeven-eindhoven

Vader en oom
Tot ieders schrik en verdriet stierf mijn opa in 1976 plotseling. In het harnas: aan een hartstilstand terwijl aan hij in het inkoopcentrum in Utrecht aan het werk was. Financieel was er niets geregeld, maar mijn vader en mijn oom werkten al in het bedrijf en namen de zaak over. Wel werd het aantal vestigingen teruggebracht. Na een paar jaar besloten mijn vader en mijn oom in goede harmonie om het bedrijf te splitsen en de vestigingen te verdelen. Mijn vader bleef in Nijmegen.

Modieus
Van een pasvormzaak veranderde hij het bedrijf langzaam in een winkel met modieuze schoenen van hoge kwaliteit. Toen ik als cadeau voor mijn middelbareschooldiploma mee mocht gaan naar een beurs in Milaan kwamen we daar de zeer opvallende en on-Nederlandse herenschoenen van Redwood tegen. Achteraf gezien was dat een belangrijk moment in de geschiedenis van het bedrijf. Mijn vader zag een kans om met deze schoenen onderscheidend te zijn tussen het vrij eentonige aanbod op de Nederlandse markt.

Gewilde schoenen
Hij kreeg gelijk: de schoenen waren erg gewild. Producent Floris van Bommel liep op ongeveer hetzelfde moment met dezelfde visie rond en werd een waardevolle partner, wat het nog steeds is. Op dit moment zie je veel meer opvallende herenschoenen op de markt, maar wij hebben op dat gebied een naam opgebouwd en beschikken bovendien over een zeer breed aanbod. We plukken dus nog steeds de vruchten van die beslissing in Milaan.

Zelfde bureau
Ik zie mijn opa en mijn vader als echte pioniers in het vak en voel me vereerd om in hun voetsporen te lopen. In het pand waar het allemaal ooit begon zitten we nog steeds. Sterker nog: ik zit nu vol trots aan het bureau waar mijn opa ooit ook aan zat. Maar niet in een witte doktersjas. En gelukkig achter een computer in plaats van een typemachine.

bureau-anno-2017